Jak zamienić notatki z lekcji w pytania do samodzielnej powtórki

· Redakcja alertgdansk.pl

Ilustracja zeszytu, karteczek i ołówka przygotowanych do samodzielnej powtórki.
Ilustracja redakcyjna wygenerowana komputerowo.

Zamień każdy ważny fragment notatek w pytanie, schowaj zeszyt i spróbuj odpowiedzieć własnymi słowami. Potem porównaj odpowiedź z zapisem z lekcji i zaznacz, czego zabrakło. Poniżej proponujemy prosty sposób organizacji takiej powtórki: od wyboru materiału po przygotowanie krótkiej listy zagadnień, do których trzeba wrócić.

Wybierz mały fragment i uporządkuj jego treść

Na początek wybierz jeden temat z lekcji albo fragment dotyczący jednego zagadnienia. Praca z całym zeszytem naraz utrudnia ustalenie, od czego zacząć. Nie musisz przepisywać notatki na czysto ani poprawiać jej wyglądu. Potrzebujesz przede wszystkim czytelnego zapisu, z którego da się wyodrębnić konkretne informacje.

  1. Przeczytaj wybrany fragment i sprawdź, czy rozumiesz użyte skróty.
  2. Wskaż najważniejsze pojęcia, zależności, wydarzenia lub etapy rozwiązania zadania.
  3. Oddziel główną informację od przykładów, które ją objaśniają.
  4. Zaznacz niejasne miejsca i uzupełnij je na podstawie podręcznika lub materiałów z lekcji.

Jeśli w notatce brakuje wyjaśnienia, nie dopisuj go z domysłu. Zostaw oznaczenie „do wyjaśnienia”. Pytanie oparte na niepełnym zapisie może później sprawiać trudność dlatego, że nie masz poprawnej odpowiedzi, a nie dlatego, że nie pamiętasz materiału.

Zamień informacje w konkretne pytania

Pytanie powinno jasno wskazywać, co masz odtworzyć. Zamiast „Co wiem o tym temacie?” zapisz polecenie dotyczące definicji, przyczyny, porównania lub sposobu działania. Rozbudowany fragment rozbij na kilka pytań. Dzięki temu podczas sprawdzania łatwiej wskażesz dokładną lukę w odpowiedzi.

  • Pojęcie: „Co oznacza ten termin i jaki przykład go ilustruje?”.
  • Proces: „Jakie są jego etapy i w jakiej kolejności zachodzą?”.
  • Przyczyna i skutek: „Co doprowadziło do tego wydarzenia i jakie były jego następstwa?”.
  • Porównanie: „Czym różnią się te dwa pojęcia pod względem wskazanej cechy?”.
  • Zadanie: „Jaką metodę wybiorę i od czego zacznę rozwiązanie?”.

Unikaj pytań, które zawierają odpowiedź. Jeśli masz przypomnieć sobie trzy elementy, nie wymieniaj ich w treści polecenia. Możesz za to podać oczekiwany zakres: „Wymień trzy elementy i wyjaśnij rolę każdego”. Przy obszernym temacie doprecyzuj, którego przykładu lub okresu dotyczy pytanie.

Przygotuj krótki klucz odpowiedzi

Obok każdego pytania zapisz odpowiedź kontrolną, ale umieść ją tak, aby można było ją zasłonić. Może być na odwrocie kartki, w osobnej kolumnie albo w oddzielnej notatce. Samo pytanie ma pozostać widoczne podczas powtórki. Wybierz układ, który pozwala wygodnie sprawdzać odpowiedzi bez przypadkowego podglądania.

Klucz nie musi powtarzać całego akapitu z zeszytu. Wystarczą wymagane elementy: istotne cechy definicji, kolejne etapy, przyczyny albo warunki zastosowania wzoru. Dopisz też miejsce w notatkach, z którego pochodzi odpowiedź. Gdy pojawi się wątpliwość, szybko wrócisz do właściwego fragmentu.

Przy zadaniu rachunkowym uwzględnij sposób rozwiązania i wynik. Przy wypowiedzi opisowej zaznacz, jakie treści powinny się pojawić. Nie wymagaj identycznego brzmienia zdań, chyba że ćwiczysz zapis, który trzeba odtworzyć dokładnie. Odpowiedź własnymi słowami również wymaga sprawdzenia zgodności z materiałem.

Odpowiedz bez zaglądania i sprawdź braki

Odłóż notatki, pozostawiając przed sobą wyłącznie pytania. Odpowiadaj ustnie lub pisemnie, zależnie od tego, co ćwiczysz. Jeśli przygotowujesz się do rozwiązywania zadań, wykonaj obliczenia. Przy pytaniu o proces spróbuj odtworzyć jego przebieg, zamiast tylko stwierdzać, że rozpoznajesz temat.

  1. Przeczytaj pytanie i spróbuj udzielić pełnej odpowiedzi bez pomocy.
  2. Jeżeli nie pamiętasz części materiału, zaznacz lukę zamiast od razu otwierać zeszyt.
  3. Odsłoń klucz i porównaj poszczególne elementy odpowiedzi.
  4. Zapisz konkretną poprawkę, na przykład „pominięty drugi etap” lub „błędna kolejność”.

Gdy odpowiedź wydaje się niejednoznaczna, sprawdź również samo pytanie. Polecenie „Opisz zjawisko” może wymagać dopisania, czy chodzi o jego przebieg, warunki czy skutki. Popraw takie pytanie przed kolejną próbą.

Zaznacz tematy do kolejnej powtórki

Proponujemy trzy proste oznaczenia: „umiem” dla poprawnej samodzielnej odpowiedzi, „częściowo” dla odpowiedzi z brakami i „wrócić” dla pytania bez odpowiedzi lub z istotnym błędem. Oceniaj wykonanie zadania, nie samo wrażenie znajomości tematu. Jeśli odpowiedź pojawiła się dopiero po podpowiedzi, odnotuj to.

Podczas następnej powtórki zacznij od pytań oznaczonych „wrócić” i „częściowo”. Najpierw wyjaśnij brakujący fragment, następnie zasłoń odpowiedź i podejmij nową próbę. W kolejnej sesji możesz wymieszać pytania z różnych lekcji oraz sprawdzić część tych wcześniej rozwiązanych poprawnie. Zachowaj pytania i aktualizuj oznaczenia, aby lista pokazywała, co nadal wymaga pracy.

Źródła

← Wszystkie artykuły